Yala & Ella



Met een brok in de keel, een dikke knuffel en veel ontroering nemen we afscheid van de familie waar we de afgelopen nachten hebben mogen genieten van hun gastvrijheid en liefdevolle zorgen. De tranen biggelen over mijn wangen als we wegrijden in de tuktuk, want de familie en de plaats Rekawa hebben een plaatsje in mijn hart veroverd.

We slapen die avond onder de hemel van een nieuwe stad, namelijk Tissamaharama, waar we een tweede safari zullen ondernemen in Yala National park wat bekend staat om een van de grootste populatie in het wild levende luipaarden ter wereld, zo’n 35 van deze imposante wezens om precies te zijn. Zodra we het park inrijden is het eerste dier wat wij zien een luipaard, ongelooflijk hoe groot het geluk is wat wij met ons mee dragen deze vakantie. In het park zien we naast de imposante luipaard ook olifanten, leguanen, indrukwekkende vogels en krokodillen.

De lokale bus vervoert ons van Tissamaharama in een kleine 2,5 uur naar het in het midden en in de wolken gelegen berglandschap van Sri Lanka en wanneer we een pitstop maken bij een klein busstation springen er behendig een stuk of 15 mannetjes in het smalle busgangpad van 30 centimeter om vanuit hun manden nootjes, fruit, water en miniatuur uitziende oliebolletjes in plastic zakjes luidschreeuwend en gebarend aan de man te brengen, maar dit wordt bemoeilijkt door al de bagage die in het nauwe gangpad ligt.

De bus rijdt langs afgronden van ruim 1000 meter diep waarbij de enige vorm van afzetting een paar in de grondgestoken twijgjes zijn met daartussen een geel met zwart gespannen lint. Best spannend.

Ella is een klein doch pittoresk traditioneel regenachtig bergdorpje wat wordt bestempeld als een van de grotere toeristische plaatsjes van Sri Lanka ook al is de hoofdstraat maar 40 meter lang met daarin de eerste enkele toeristische shops die we in Sri Lanka tegen komen en welke onhandig hun koopwaar aan de toeristen proberen te verpatsen voor bizar hoge prijzen.

Vroeg in de ochtend, wanneer de horizon oplicht in felle oranje en gele schakeringen en we in de verte plukken wolken boven de bergen zien hangen starten wij ons hiking tocht richting het beroemde Ella Rock.

Een tocht die ons over het treinspoor leidt langs de mooiste vergezichten, enorm hoge watervallen, langs de ingenieus gebouwde huisjes waarbij iemand om 06.00 uur in de ochtend knetterharde Duitse slagermuziek draait en lokaal volk wat kilometers over het krakkemikkige spoor hun boodschappen naar hun huisje sjouwt zonder enige blijk van warmte of ongemak.

Na een flinke en toch ook helse beklimming (lees: wat zijn wij blij met de nieuw aangeschafte bergschoenen) met vallende stenen, door in de been snijdend riet, het verlies van twee kilo lichaamsvocht en een oversteek door de mooiste beekjes komen we aan op het viewpoint en tevens de top van Ella Rock! Wat een uitzicht!

Op de terugweg ploffen we neer bij een familierestaurantje, direct naast het spoor om de inwendige mens te verwennen, door oma met een brede glimlach met een tand, met een huisgemaakte curry en een verse fruitsap van mierzoete papaya.

Het bulderende en luidvallende water van de Ravana Waterval, zo’n 6 kilometer buiten Ella, maakt indruk op ons terwijl wij als echte toeristen een paar foto’s proberen te maken voordat het begint met regenen. In de verte horen we de diepe en donkere donders van de naderende onweersbui galmen in de echo van de bergen. Er komt een flinke regenbui aan die er voor zal zorgen dat de straat van Ella met kleine modderstroompjes zal worden gevuld en het uitzicht vanuit ons berghuisje zal beperken tot slechts 3 meter zicht door de wolken die de berg opslokken.

Morgenvroeg zullen we met de trein een treinrit maken die wordt gerekend tot een van de tien mooiste treinritten van de wereld, naar Nuwara Eliya, door de bergen, de mystieke wolken en de theeplantages met de meest imposante vergezichten. We hebben er zin in!



Treinreis & Nuwara Eliya